αяtıк gєçмєкtє нєяşєу
вιя нαzαη уαρяαğı gιвι ∂üşмєктє

Düşen her yaprakla yitip giden bir dost
Düşen her yaprakla yitip giden bir aşk
Esen her rüzgarla savrulan anlarve geriye kalan kocaman bir boşluk
Hiç dolu bir boşluk...
Çok olan ama dolduramayacak kadar hiç olan bir çokluk...
*
Ve hazanla dolan hüzün, hüzünle kaybolan bir yaşam
Ve dolu dolu boşalan bir hiçlik
Ve boş boş dolan anlar
Ve koşup giden zamanda kalan bir hiçlik ve gelmekte olan hoşluk...
*
Aslında çokta kızma kendine,
Yaşadığın boşluk dolmak isteyen bir boşluk sa şayet
Zamanı gelmiştir dolmanın
Dolmak için bekler tek bir adım
O adımın ardından gelecek olan ise bir koşudur
Nefes nefese gidecek bir koşu...
Varış yeri ise kocaman bir hiçlikle dolu bir hoşluktur...
Hiç olan bir dünyadan hoş olan bir dünyaya geçiştir
Ardında kalan çok olan hiçliğe rağmen boş olan bir hoşluktur....
*
αяtıк gιt νє кєη∂ιηє вαк
αя∂ıη∂αη gєℓєη αηıℓαяα ∂öη αякαηı
gözüη∂є кαℓαη ѕα∂є¢є gözüη σℓѕυη
кυℓαğıη∂α кαℓαη ѕα∂є¢є ѕєѕιη σℓѕυη

tєηιη∂є кαℓαη ѕα∂є¢є ѕєη σℓ...
вιℓιуσяѕυη кι tєк вιя gєяçєк ναя
σ ∂α ѕєηιη ιçιη∂є вєкℓємєкtє ѕєηι...
*
Bilinmeyene giden boşlukta
Ardında kalan bilinenler de olsa
Anlarsın ki esas olan bilinmeyendir
Bilinenler ise hepsi birer hiçliktir...
*
Hiçlikten hoşluğa açılan kapıdadır ışığın
Ardına bakmadan geçersen o kapıdan
Hoşluğa doğarsın hiçlikten...
*
нα∂ι gιt νє αя∂ıηα вαкмα....

[ H € R C @ İ ]